Een kunstwerk is goed als het uit noodzaak geboren is.
Rainer Maria Rilke
Door middel van mijn beeldcreaties probeer ik grip te krijgen op wat er in de wereld speelt.Het is een poging om antwoorden te vinden op wat het betekent om mens te zijn in deze tijd.
Ik werk vanuit een thema. Hieronder worden ze toegelicht.
In de stilte van de avond
Waar is het nog echt stil en zijn alleen natuurgeluiden te horen? De wind, de bladeren, de vogels en andere dieren? Waar is de mens niet met haar harde geluiden en onnatuurlijk licht prominent aanwezig? Waar kan de natuur nog - grotendeels - natuur zijn en haar gedempte licht laten schijnen in de avondschemering? Helaas, bijna nergens meer!Dit is mijn nieuwe thema. Het wordt een serie in zachte schemertinten. Ontstaan vanuit mijn behoefte aan ruimte en stilte om niet opgeslokt te worden door wat zich in de huidige tijd aandient via allerlei media. Dat is niet hetzelfde als wegkijken voor wat er in de wereld plaatsvindt, integendeel! Het is meer een soort steeds opnieuw de wereld tegemoet kunnen treden zonder af te stompen. Daarvoor heb ik (innerlijke) ruimte en stilte nodig. Om op deze plekken te zijn, hoef ik niet altijd in de natuur te zijn. Af en toe kan ik ze ook in de stilte in mezelf laten ontstaan.
Zachte kracht
De wereld wordt steeds meer bepaald door geld en machtsdenken waarbij er weinig tot geen begrip is voor mensen die het minder hebben en een kommervol bestaan leiden als illegale immigrant of dakloze. Mensen die zich hun lot aan trekken worden gedegradeerd tot `losers`.
Ik verlang naar eern wereld waarin zachte krachten belangrijker worden dan gewin, machtswellust, hebzucht, misleiding en corruptie. In deze serie kies ik als metafoor voor zachte kracht het schaap. Schapen doen niemand kwaad en staan voor mij voor onschuld. Helaas hebben schapen en andere dieren veel te lijden onder klimaatverandering en daarnaast wordt hun leefgebied veelal aangetast en kleiner als gevolg van menselijk ( niet) ingrijpen. Ook zijn dieren voor veel mensen niet meer dan een productie factor en laten we dieren onnodig lijden als gevolg van onze consumptiedrift.
Vogelvrij
In de huidige wereld is het een uitdaging om hoop te blijven houden. Mensenrechten zijn aan verval onderhevig en medemenselijkheid is ver te zoeken waar andersdenkenden tegenover elkaar staan.
Ik verlang naar een wereld waarin we in verbinding leven met elkaar en met de natuur. Een wereld waarin zachte kracht de nieuwe definitie wordt van groei.
De wereld waarin we nu leven roept bij mij vragen op: Wat is onze plek in de wereld en hoe verhouden we ons tot wat er in de wereld plaatsvindt? Is er nog wel een plek waar we beschermd zijn? Durven we nog stelling te nemen en op te komen voor wat onrechtvaardig is? Wat kunnen we, als het erop aankomt, voor elkaar betekenen? En vooral, wat betekent mens ZIJN in deze tijd?
Verdriet van de aarde
Door de leef- en productiewijze van de mens verandert het landschap en wordt het nooit meer zoals het was. Filosoof en milieu-activist Glenn Albrecht noemt dit solastalgie.
Solastalgie is te omschrijven als een diep doorvoeld verdriet over wat we de natuur en onszelf aandoen doordat we onszelf van de natuur vervreemd hebben.
Alles is water
Water is machtig, krachtig en en vaak ook prachtig en wij en alle andere levensvormen kunnen niet zonder. Een te veel of te weinig water kan grote problemen veroorzaken en maakt dat water soms een vriend en soms een vijand is.
Mens en klimaat
Niet alleen oorlog of geweld doet mensen vluchten. Door extreme droogte, hevige stormen, overstromingen en bosbranden als gevolg van menselijk ( niet) handelen zullen er steeds meer mensen op drift raken en klimaatvluchteling worden.
"Ik geloof echt dat we in deze generatie in het reine moeten komen met de natuur en ik denk dat we worden uitgedaagd, zoals de mensheid nog nooit is uitgedaagd, om onze volwassenheid en beheersing te bewijzen, niet over de natuur, maar over onszelf".Een uitspraak gedaan door ecoloog Rachel Carsons in 1963!